Loslaten en de beklemming van 'hoop'

'Loslaten' staat zondermeer in de top vijf van meest beladen werkwoorden die de Nederlandse taal rijk is. Begrijp je eenmaal de essentie ervan en weet je hoe in het dagelijkse leven te gebruiken, dan gaat het woord vóór je werken.
Vrienden zeggen je dat je 'het moet loslaten', meestal nadat ze je verhaal meerdere malen hebben aangehoord. Psychologen wachten veelal totdat je zover bent dat je zelf het woord in de mond neemt. Dan ben je klaar om daadwerkelijk los te laten en verder te gaan. Althans...

Wat valt er los te laten?

Grofweg kun je een tweedeling maken: de 'acute' gebeurtenissen en de 'hangende' gebeurtenissen.

Een kenmerk van acute gebeurtenissen is, zoals het woord eigenlijk al zegt, het plotselinge karakter. Je wordt plotsklaps geconfonteerd met een feit waar je mee om moet gaan. Je kiest er in eerste instantie nooit zelf voor, maar jij bent wel degene die het uiteindelijk moet verwerken en loslaten. Voorbeelden van 'acute' gebeurtenissen zijn het overlijden van een dierbare of ontvreemding van eigendom.

Hangende gebeurtenissen zijn die situaties waarin je vaak langzaam, soms volledig onopgemerkt in terecht komt. Je realiseert je op een bepaald moment dat je je in een situatie bevindt waar je eigenlijk helemaal niet blij mee bent. Enkele voorbeelden: een zoon of dochter die ontspoort is geraakt en problemen heeft met de maatschappij, een liefdesrelatie die al even niet meer lekker voelt, langzaam afnemende gezondheid of een onbeantwoorde liefde.

Loslaten heeft vaak te maken met negatieve situaties. We willen af van het gevoel dat de negatieve situatie bij ons oproept.
We willen verder gaan met ons leven zonder de voortdurende stroom van gedachtes die ons 's nachts wakker houden.
Het komt bijna nooit voor dat we iets positiefs moeten loslaten. Een uitzondering hierop is het moment dat we zelf overlijden. Met een beetje geluk kunnen we dan een mooi leven achter ons laten.

De beklemming van 'hoop'

'Hoop doet leven' luidt het spreekwoord. Of 'Zolang er leven is is er hoop'. Prachtige uitdrukkingen die moed geven in moeilijke tijden. Maar, tot hoever reikt de hoop? Wanneer is sprake van ijdele hoop. Wanneer werkt hoop remmend op het proces van loslaten? We hopen immers dat het beter wordt en blijven daardoor nog even in de situatie waarin we zitten. "Ik hoop dat mijn partner mij eens ziet zoals ik ben", "Ik hoop dat mijn zoon zijn leven weer oppakt" , "Ik hoop dat mijn vrouw minder alcohol gaat drinken", "Ik hoop dat ik een mooie prijs met de Staatsloterij win..." Zodra je jouw leven primair laat regeren door hoop, dan is de kans groot dat je van een koude kermis thuis zal komen. Verwachtingen gebaseerd op hoop komen namelijk bijna nooit uit. Situaties en mensen veranderen meestal niet vanzelf. Kleine nuance hier: zodra je hoop hebt verwoord in een wens en gericht hulp vraagt aan de kosmos met haar goddelijke krachten, is extra hulp aanwezig. Maar ook dan is sprake van loslaten, in dit geval van je gerichte wens.

Afin, blijf jij nu hangen op het woordje 'meestal'?
Denk jij dat het bij jou anders zal lopen?
Dan heb je te maken met de 'beklemming van hoop'. Door deze verwachting ben je namelijk moeilijker in staat om daadwerkelijk los te laten. Dat is jammer! Het belemmert de weg naar een lichte en waardevolle toekomst.

Hoe laat je los?

Loslaten is een uitdaging, vaak geen eenvoudig kwestie. Zeker in situaties waar je diep in de materie bent geraakt, daar waar het worstelen is om adem te halen. In die situaties zul je veel weerstand ervaren. We zijn namelijk geneigd om datgene te behouden dat bekend is, zelfs als dit negatief is. Het onbekende tegemoet treden, iets dat samenhangt met loslaten, is een stap waar veel kracht voor nodig is.

Mijn advies:

1. Ervaar datgene dat je los mag laten. Voel! Denk! Huil en praat! Alle emoties en gevoelens zijn even belangrijk. Praat met anderen en neem de tijd om alles op een rijtje te zetten. De weerstanden om los te laten zullen boven blijven komen, het onderhandel proces bij jezelf kan sterk zijn ("zo erg is het toch niet"; "hij heeft toch ook zijn goede kanten" etc.). Het is dan handig om te blijven onderscheiden wat bij jou hoort en goed voelt en wat (uiteindelijk) los mag.
   
   Door zintuigelijk te ervaren breng je de situatie verder naar het oppervlak waardoor de noodzaak tot loslaten meer duidelijk wordt. De vastgezette materie wordt letterlijk vloeibaar waardoor het kan wegstromen, als ware het vanzelf.
2. Besef dat je een bepaalde fase in jouw leven afrond. Dat is ook een proces van rouwen. Geef deze fase een plek in je hart en leer hieruit datgene dat je hebt mogen leren.
3. Kijk vooruit. Realiseer je dat de stap die je neemt het waard is om te nemen. Dat het nieuw perspectief biedt, dat het je op zijn minst meer geeft dan je huidige situatie. Ook al weet je nog niet hoe die nieuwe situatie eruit gaat zien. De grap is, dat nieuwe mogelijkheden zich ook pas laten zien als het oude weg is.

Het resultaat van loslaten

Loslaten biedt je het leven. Loslaten geeft je een toekomst. Loslaten geeft je zelfkennis en sterkt je karakter. Je zult groeien in het leven als je meester wordt in het verantwoord loslaten. Ik gun jou een leven vol ervaringen en zelfsturing!

Met hartelijke groet,
Jacqueline